نقل شده که امام خمینی رحمهالله در سن حدود سی الی چهل سالگی در حرم امام رضا علیهالسلام با شیخ نخودکی روبرو شده و خطاب به ایشان گفته: تو را به این امام رضا، اگر علم کیمیاداری به ما هم بده!
مرحوم نخودکی فرمود: اگر ما «کیمیا» به شما بدهیم و شما تمام کوه و در و دشت را طلا کردید آیا قول میدهید که بجا استفاده کنید و آن را حفظ کنید و در هر جایی به کار نبرید؟
مرحوم امام صادقانه فرمود: نه، نمیتوانم چنین قولی به شما بدهم.
شیخ فرمود: چه اصراری دارید چیزی را که ممکن است موجب خُسران شود، یاد بگیرید؟ حالا که نمیتوانید کیمیا را حفظ کنید من بهتر از کیمیا را به شما یاد میدهم و آن این که:
دستورالعملی که برای انجام شدن هر خواستهای، مناسب است:
بعد از نمازهای واجب
یک بار آیه الکرسی را تا «هو العلی العظیم» میخوانی:
اللّهُ لاَ إِلَهَ إِلاَّ هُوَ الْحَیُّ الْقَیُّومُ لاَ تَأْخُذُهُ سِنَهٌ وَلاَ نَوْمٌ لَّهُ مَا فِی السَّمَوَتِ وَمَا فِی الأَرْضِ مَن ذَا الَّذِی یَشْفَعُ عِنْدَهُ إِلاَّ بِإِذْنِهِ یَعْلَمُ مَا بَیْنَ أَیْدِیهِمْ وَمَا خَلْفَهُمْ وَلاَ یُحِیطُونَ بِشَیْءٍ مِّنْ عِلْمِهِ إِلاَّ بِمَا شَاء وَسِعَ کُرْسِیُّهُ السَّمَوَتِ وَالأَرْضَ وَلاَ یَؤُودُهُ حِفْظُهُمَا وَهُوَ الْعَلِیُّ الْعَظِیمُ ؛
- و بعد تسبیحات فاطمه زهرا سلاماللهعلیها را میگویی؛
- و بعد سه بار سوره توحید «قل هو الله احد» را میخوانی؛
- و بعد سه بار صلوات میگویی: اللهم صل علی محمد و آل محمد؛
- و بعد سه بار آیه مبارکه: وَمَنْ یَتَّقِ اللَّهَ یَجْعَلْ لَهُ مَخْرَجًا وَیَرْزُقْهُ مِنْ حَیْثُ لا یَحْتَسِبُ وَمَنْ یَتَوَکَّلْ عَلَى اللَّهِ فَهُوَ حَسْبُهُ إِنَّ اللَّهَ بَالِغُ أَمْرِهِ قَدْ جَعَلَ اللَّهُ لِکُلِّ شَیْءٍ قَدْرًا (سوره طلاق آیه 2 و 3)
هرکس تقوای الهی پیشه کند، خداوند راه برونشو ( و نجات از مشکلات) برایش فراهم میکند و او را از جایی که گمان ندارد روزی میدهد، و هرکس بر خداوند توکل کند خدا او را بس است (وکفایت امرش را میکند)، خداوند فرمان خود را به انجام میرساند، و خدا برای هر چیزی اندازهای قرار داده است.
تکمله:
- آیتالله محمدی ریشهری یک نکته از پسر شیخ نخودکی، آقای حاج شیخ علی مقدادی اصفهانی (متوفای ۱۳۸۸/۱۲/۲۷) با واسطه نقل میکند که قبل از سوره توحید، آیه الکرسی را اضافه کنند و گفته است که این مطالب در روایتی آمده است.
اگرچه برخی این اضافه را از فرزند مرحوم نخودکی نقل کردهاند، ولی مرحوم آیتالله بهجت فرمودند: «به گمانم او در شرحی که برای پدرش نوشته، این اضافات را نیاورده است» و مقصودشان کتاب «نشان از بینشانها» بود.
منبع: کتاب «زمزم عرفان»، نوشته آیتالله محمدی ریشهری.
- آیتالله محمدی ریشهری افزوده که آیتالله بهجت اضافه کردند:
شیخ حسنعلی به امام فرموده بود که این دستورالعمل برای انجام هر خواستهای مناسب است. - ایشان گفتهاند: «اینجانب (آقای ریشهری) قبلاً از برادر بزرگوارم حجتالاسلام و المسلمین آقای علیاکبر الهی خراسانی شنیده بودم که با یک واسطه از آیتالله حاج آقا مصطفی خمینی نقل کردند که امام خمینی در جوانی همراه با یکی از رفقایش در مشهد با شیخ حسنعلی نخودکی ملاقاتی داشته و دستورالعمل را ذکر کرده بود و گفته بود امام فرموده که: رفیق ما به صورت منقطع به این توصیه عمل کرد؛ ولی من از آن موقع تاکنون آن را ادامه دادهام و هر چه دارم، از آن دارم.»
- روایت آیتالله سید جعفر شبیری زنجانی چنین است:
امام و مرحوم ابوی بالا سر حضرت امام رضا علیهالسلام، آشیخ حسنعلی را میبینند. میآیند که با ایشان صحبت کنند، ایشان زیارت میخواندند و اشاره میکنند که بروید جلوی مدرسه حاج ملا جعفر، زیارت را که خواندم، به آنجا میآیم.
به آنجا میآیند و ظاهراً امام به ایشان میگویند: «شما را به این حضرت رضا علیهالسلام قسم میدهیم که علم کیمیا را به ما یاد بدهید.»
ایشان میگویند: «اگر همه کوههای عالم را طلا کنید، آیا اطمینان دارید که از آنها سوءاستفادهای نشود؟»
امام میگویند: «نه، اطمینان ندارم.»
میگویند: «پس چه اصراری دارید چیزی را که ممکن است موجب خسران شود، یاد بگیرید؟ اما من چیزی را به شما یاد میدهم که برایتان خسارتی ندارد و محتاج دیگران هم نمیشوید.»
این را نشنیده بودم، بعداً از اخوی بزرگ حاج آقا موسی شنیدم و کاملش را برایم بیان کردند.
ایشان میگویند آشیخ میگفتند:
- «اول آیه الکرسی میخوانید،
- بعد تسبیحات حضرت زهرا سلاماللهعلیها،
- بعد سه قل هو الله
- و سه صلوات
- و سه مرتبه «وَمَنْ یَتَّقِ اللَّهَ یَجْعَلْ لَهُ مَخْرَجًا وَیَرْزُقْهُ مِنْ حَیْثُ لا یَحْتَسِبُ وَمَنْ یَتَوَکَّلْ عَلَى اللَّهِ فَهُوَ حَسْبُهُ إِنَّ اللَّهَ بَالِغُ أَمْرِهِ قَدْ جَعَلَ اللَّهُ لِکُلِّ شَیْءٍ قَدْرًا» (سوره طلاق، آیات 2 و 3).
پدرم میفرمودند: «بعد از آن دیگر هیچ وقت محتاج نشدم.»
منبع: پورتال امام خمینی
هر کس تقوای الهی پیشه کند، خداوند راه برونرفت و نجات از مشکلات را برایش فراهم میکند و او را از جایی که گمان ندارد روزی میدهد، و هر کس بر خداوند توکل کند، خدا او را بس است و کفایت امرش را میکند. خداوند فرمان خود را به انجام میرساند و خدا برای هر چیزی اندازهای قرار داده است.
